Een toekomstig rendement
Het restaurant keerde langzaam terug naar zijn normale ritme.
Whitaker keek Lydia met een onderzoekende, nieuwsgierige blik aan.
‘Jij bent Lydia Moreno, toch?’
Ze knikte.
« Het is dezelfde Lydia die het onderzoekspaper over koloniale taalstructuren aan Columbia schreef. »
Haar ogen werden groot.
‘Heb je het gelezen?’
Whitaker glimlachte.
“Ik heb dat jaar meegeholpen met het beoordelen van onderzoekssubsidies.”
Nadat Whitaker haar verhaal had aangehoord over hoe ze van school was gegaan om voor haar vader te zorgen, legde ze een eenvoudig visitekaartje op tafel.
‘We openen een historisch archief in Washington,’ zei hij. ‘We hebben iemand nodig die taal zo goed begrijpt als jij. De functie betaalt honderdtachtigduizend dollar per jaar.’
Lydia had moeite met spreken.
“Maar mijn vader heeft nog steeds behandeling nodig.”
Whitaker knikte.
“Ons medisch centrum zal zijn zorg graag voortzetten.”
