Het ene moment stond mijn zoon nog te lachen en vragen te stellen over vliegtuigen, en het volgende moment werden we door de luchthavenbeveiliging apart genomen. Ik had geen idee dat onze langverwachte vakantie een geheim van zes jaar geleden aan het licht zou brengen.
Ik had drie jaar gespaard voor die vakantie.
Ik had overuren gemaakt in de kantine van het ziekenhuis, verjaardagen overgeslagen en tweedehands kleren gedragen, terwijl ik mezelf steeds voorhield dat we eindelijk iets bijzonders zouden doen als ik genoeg geld had gespaard.
Het had simpel moeten zijn. Gewoon ik en mijn zevenjarige zoontje Oliver, een weekje aan het strand voordat de school weer begon.
Mijn zoon had nog nooit de oceaan gezien en was nog nooit in een vliegtuig geweest.
Ik had drie jaar lang gespaard.
Ik had er enorm naar uitgekeken. Een weekje aan het strand, geen schoollunches klaarmaken, geen dubbele diensten draaien, en niet hoeven doen alsof ik niet uitgeput was.
***
De hele taxirit naar het vliegveld zat Oliver naast me, met zijn kleine dinosaurusrugzakje om, en stelde hij om de 30 seconden een vraag.
« Zien wolken er van bovenaf anders uit? »
« Mogen mensen de ramen van vliegtuigen openen? »
Eten piloten snacks tijdens het vliegen?
