Frank hief zijn glas op Darcy, die ervoor zorgt dat dingen groeien. Ik keek naar zijn pols. Slechts een klein beetje zaagsel in de plooi van zijn manchet. Hij kwam rechtstreeks uit de werkplaats. Hij kwam altijd rechtstreeks uit de werkplaats. Dat was vrijdag.
Zaterdag was de bruiloft. Diezelfde vrijdagavond zat mijn vader, veertig minuten zuidelijker, in zijn garage. Dat wist ik toen nog niet.
Janette vertelde het me weken later. Ze had een vriendin in Ridgewood die Richard bij het tankstation vlak bij zijn huis had gezien en ze hadden een paar woorden gewisseld. De vriendin zei dat hij eruitzag als een man die iets droeg dat te zwaar was om neer te zetten en te pijnlijk om vast te houden. Hij zat in de garage, waar hij vroeger zijn sedan parkeerde, op een klapstoel naar de muur te staren. Aan het prikbord hing een foto: ik, twaalf jaar oud, met een tomaat uit de kas in mijn handen, breed lachend alsof ik het zonlicht had uitgevonden.
Hij had die foto jaren geleden opgehangen en hem blijkbaar nooit weggehaald, ook al was de kas er niet meer. Donna heeft hem gedwongen hem te demonteren toen ik naar de universiteit ging. Het is een doorn in het oog, Richard. Donna kwam om 9 uur naar de garage. Gaan we morgen? Richard keek haar aan. Ik denk van wel. Prima, maar dan zitten we achterin. Ik ga niet toestaan dat Darcy hier een statement van maakt. Richard knikte. Hij opende zijn telefoon en typte een berichtje voor me.
Ik ben trots op je, Darcy. Hij staarde lange tijd naar het scherm. Las het terug. Toen verwijderde hij elk woord, vergrendelde de telefoon en ging naar binnen. Ik wist pas veel later van het bericht. Maar ik denk er soms nog wel eens aan, niet met verdriet, eerder met een soort vermoeid begrip. Mijn vader is geen wrede man. Hij is een zwakke. En zwakte, wanneer die samengaat met controle, wordt vanzelfsprekend wreedheid.
Hij ging naar bed zonder iets te versturen.
Vrijdagavond, 21:45. Mijn telefoon trilde.
Vanessa, ik hoorde dat je niet alleen loopt. Wie loopt er met je mee? Ik keek naar het scherm. Legde de telefoon met het scherm naar beneden. Geen antwoord. Elf minuten later stuurde Janette me een screenshot door.
Vanessa had haar een berichtje gestuurd. Weet je wie er morgen met Darcy gaat wandelen? Ze geeft geen antwoord.
Janette antwoordde met één punt. Niets meer. Daar hield ik van haar om.
Vanessa belde daarna mijn vader. Dat weet ik, want Richard stuurde een berichtje naar Marcus, niet naar mij. Om 10:15 liet Marcus me het bericht zien.
Vanessa is overstuur. Ze denkt dat Darcy iemand meeneemt om met haar te wandelen, zodat we ons voor schut kunnen zetten. Misschien moeten we maar niet gaan.
